U FOKUSU  PRIČA SE DA  KULTURA  UMETNOST  FOTOGRAFIJA  FILM  POZORIŠTE  KNJIŽEVNOST  MUZIKA  ARHITEKTURA  DIZAJN  ENTERIJER  TERAPIJA STANOVANJA  MODA  STRIP  HIGIJENA UMA  RIZNICA  STIL  AUTO  ASTRO  KREATIVNI DNEVNIK

FilmFILM

Tri režiserke, osam filmova

Povodom 8. marta, Međunarodnog dana žena, izdvojili smo 8 filmova koje su režirale žene. Nešto staro, nešto novo i nešto sa naših prostora, ali sve visoko rangirano i ovenčano nagradama

Elegy (2008.)

Grbavica (2006.)

Holy smoke (1999.)

Lost in translation (2003.)

Na putu (2010.)

Somewhere (2010.)

The secret life of words (2005.)

The piano (1993.)

Isabel Coixet Castiljo rođena u Barseloni, Katalonija (Španija), 9. aprila 1960. godine. Studirala je na Univerzitetu u Barseloni savremenu istoriju. Radila je kao novinar za prvi španski filmski časopis. 1996. godine se seli u SAD da bi snimila film „Things I Never Told You“. Dobitnica je nagrade Goya 2005. godine za najbolju režiju u  filmu „The secret life of words“. Film „Elegy“ je 2008. godine kandidovan za Zlatnog medveda. “Map of the sounds of Tokio”  je kandidovan za Zlatnu palmu na festivalu u Kanu. Angažovana u reklamnoj industriji, dobitnica je i mnogih prestižnih nagrada u toj oblasti.

Jane Campion rođena je 30. aprila 1954. godine u Wellingtonu, na Novom Zelandu, a sada živi u Sidneju u Australiji. Nakon što je 1975. godine diplomirala antropologiju na Viktoria Univerzitetu u Wellingtonu, te 1979. godine slikarstvo na Visokoj školi umetnosti u Sidneju, 1980. godine počela se baviti filmom, pohađajući školu filma i televizije u Australiji. Njen prvi kratki film “Peel” (1982.) osvojio je Zlatnu palmu na  Festivalu u Kanu 1986. godine. Pored ovoga, snimila je još nekoliko kratkih filmova koji su nagrađeni brojnim nagradama u Australiji i svetu. Njen prvi dugometražni film koji je režirala, a koji potpisuje i kao koscenaristkinja je “Sweetie” iz 1989. Iste godine ovaj film je osvojio brojne nagrade, među kojima je nagrada American Independent Spirit za najbolji strani film, nagrada Australian critics za najbolji film, najbolju režiju i najbolju glumicu. Svoj rad nastavila je sa filmom “An angel at my table” (1990.), koji predstavlja dramatizaciju baziranu na autobiografiji Janet Frame. I ovaj film osvojio je brojne nagrade, uključujući Srebrnog lava na Venecijanskom film festivalu, te je izabran za najpolularniji film za 1990. godinu na filmskom festivalu u Sidneju. Film “The Piano” iz 1993. godine nagrađen je Zlatnom palmom na festivalu u Kanu, nominovan za Oskara za najbolju režiju, te ovenčan Oskarom za najbolji scenario. Režirala je i filmove “In the Cut”, erotski triler iz 2003. godine, “Holy smoke” iz 1999. godine,  “Bright Star”, biografsku dramu o pesniku Džonu Kitsu i njegovoj ljubavi, iz 2009 godine.

Jasmila Žbanić režiserka iz Bosne i Hercegovine, rođena je u Sarajevu 19. decembra 1974. Diplomirala je filmsku i pozorišnu režiju na Akademiji dramskih umetnosti u Sarajevu.  1997. godine je osnovala umetničku asocijaciju „Deblokada“, preko koje je producirala, pisala i režirala veliki broj dokumentaraca, video radova i kratkih filmova. Njeni radovi su se prikazivali na filmskim festivalima i izložbama širom sveta. Pre nego što je počela da se bavi filmom, radila je kao lutkar u “Bread and Puppet” pozorištu i kao klovn u Lee De Long radionici. 2006. godine dobila je nagradu Zlatni medved za film “Grbavica”. Njen film “Na putu” iz 2010. godine takođe je nominovan za Zlatnog medveda. Trenutno radi na filmu “Otok ljubavi” u hrvatsko-francusko-nemačkoj koprodukciji, a scenario je urađen u saradnji sa piscem Aleksandarom Hemonom. Ono što se vidi i oseti u Jasmilinim filmovima najbolje iskazuje njena izjava “Fascinirana sam svakodnevnim životo, koji se u odnosu na rat može učiniti običnim, nedramatičnim, čak banalnim. Međutim, kada se površina svakodnevnice zagrebe, celokupna snaga čovekovih emocija iz prošlosti, sadašnjosti i budućnosti počinje da curi”.

Sofija Kopola  rođena 14. maja 1971. u Njujorku (kao najmlađa kćerka režisera Forda Kopole, koji je režirao kultni film „Kum“). Sofija je američka je režiserka i glumica. Njen prvi film, kojim je na sebe skrenula pažnju publike i kritike je “The virgin suicides” iz 1999. godine. Potpisuje i režiju u filmu „Lost in translation“, čiji je kvalitet potvrđen od strane Američke filmske akademije nominacijom za najbolju režiju. Dobitnica je nagrade Zlatni lav na Venecijanskom film festivalu za film “Somewhere” iz 2010. godine. Pored već navedenih, režirala je i film “Marija Antoneta” iz 2006. godine, jedan kratki film i nekolicinu muzičkih spotova.

Autor: Tatjana Žarković